رکس و لیا را ملاقات کنید — سگهای نجاتیافتهای که برای طبیعت وحشی به دنیا آمدهاند
سلام، من کلیفورد مرویل، عکاس نشنال جئوگرافیک هستم و اینها رکس و لیا، سگهای نجاتیافتهٔ من هستند. تقریباً هشت سال پیش آنها را به فرزندخواندگی پذیرفتم و هر روز سپاسگزار این تصمیمم. بهترین همراهان ماجراجویی و دوستانی هستند که میتوانستم داشته باشم. امروز شما را با خودمان به یک روز معمولی از زندگیمان میبریم. با ما بیا!

معمولاً با طلوع خورشید بیدار میشویم و آمادهٔ شروع روز هستیم. بیشتر صبحها به یک دویدن زود هنگام شروع میشود. این برنامهٔ ثابت ماست. نکتهٔ حرفهای که برایم خوب جواب داده این است که قبل از صبحانه بدویم، تا آنها اول کارشان را انجام دهند و بعد راه بیفتیم.رکس و لیا پر از انرژی هستند و دویدن با آنها نیمی از لذت کار است! همیشه آمادهٔ کاوشاند بالا رفتن از مسیرهای کوهستانی، عبور از جنگلها و هر جایی که جاده ببرد. هر لحظه با آنها مثل یک ماجراجویی است و من فقط دنبالشان میروم.

لیا عاشق سفرهای جادهای است و رکس عاشق کوهنوردی، و من عاشق دیدن این دو هستم که بهترین زندگیشان را دارند. پس همه سوار ماشین میشویم و به سمت کوه رون در کارولینای شمالی — یکی از جاهای مورد علاقهمان — حرکت میکنیم. فقط به این منظره نگاه کنید!در کوه رون پیادهروی میکنیم، کاوش میکنیم و آرامتر میشویم. این یکی از جاهایی است که واقعاً میتوانم از همه چیز جدا شوم و فقط در لحظه با آنها باشم.

حالا وقت استراحت است. جایی خوب پیدا میکنیم، ننو را آویزان میکنیم، ناهار میخوریم، کمی کتاب میخوانم و همهمان آرامش پیدا میکنیم. سگها هم مثل ما به زمان استراحت نیاز دارند.

در روزهای طولانی بیرون از خانه، مهم است که هیدراته بمانند. اینجا نوبت نوبتی نیست — هر دو با هم آب میخورند!قبل از جمع کردن وسایل، چند عکس دیگر از رکس و لیا میگیرم. بعضی لحظهها آنقدر قشنگاند که نمیشود از دستشان داد.یک پیادهروی آخر قبل از بازگشت به خانه میرویم و از بودن در کنار هم لذت میبریم. بعد از یک روز کامل در طبیعت، این دو کاملاً خسته شدهاند.هر روز با لیا و رکس به من یادآوری میکند که چقدر خوشحالم که آنها خانهٔ ابدیشان را پیش من پیدا کردند. آنها بیش از این که سگ من هستند؛ همراهان مناند و من خوششانسام که آنها را مال خودم میدانم.


