زرافه‌های سودان جنوبی هنوز یک ذخیره ژنتیکی ارزشمند دارند

پژوهش تازه‌ای درباره زرافه‌های نوبی در سودان جنوبی نتیجه‌ای امیدوارکننده به همراه داشته است. بررسی نمونه‌های DNA نشان می‌دهد جمعیت باقی‌مانده این جانوران، برخلاف نگرانی‌های اولیه، هنوز از تنوع ژنتیکی قابل توجهی برخوردار است و میزان هم‌خونی در آن پایین باقی مانده است.

زرافه نوبی یکی از زیرگونه‌های زرافه شمالی است و وضعیت حفاظتی بسیار شکننده‌ای دارد. طبق داده‌های منتشرشده، جمعیت این زیرگونه در سودان جنوبی و اتیوپی بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۲۰۲۵ حدود ۹۵ درصد کاهش یافته است. در سال ۲۰۲۵ نیز حدود ۲۳۵ زرافه نوبی در بخش‌هایی از سودان جنوبی باقی مانده بودند.

برای ارزیابی وضعیت ژنتیکی این جمعیت، پژوهشگران ۳۰ نمونه پوستی از زرافه‌های نوبی در پارک‌های ملی Boma و Badingilo بررسی کردند. یکی از نگرانی‌های اصلی این بود که کاهش شدید تعداد زرافه‌ها به افزایش هم‌خونی و کاهش تنوع ژنتیکی منجر شده باشد.

نتایج اما نشان داد زرافه‌های سودان جنوبی در مقایسه با برخی جمعیت‌های دیگر، از جمله جمعیت زرافه نوبی در کنیا، همچنان تنوع ژنتیکی بالاتر و نشانه‌های کمتری از هم‌خونی دارند. پژوهشگران این جمعیت را یک «دژ ژنتیکی» مهم برای حفاظت از زرافه نوبی توصیف کرده‌اند.

این مطالعه همچنین شواهدی از جریان ژنی تاریخی میان جمعیت‌های مختلف زرافه پیدا کرده است. پیش‌تر تصور می‌شد رود نیل سفید مانعی جدی برای جابه‌جایی این جانوران باشد، اما داده‌های ژنتیکی نشان می‌دهد در گذشته ارتباط بیشتری میان جمعیت‌های دو سوی این منطقه وجود داشته است.

کارشناسان می‌گویند چشم‌انداز وسیع Boma–Badingilo هنوز نسبتاً دست‌نخورده باقی مانده و همین موضوع می‌تواند به حفظ و افزایش جمعیت زرافه‌ها کمک کند. با این حال، بی‌ثباتی سیاسی و امنیتی همچنان یکی از مهم‌ترین تهدیدهای آینده این گونه محسوب می‌شود.